polski | english | logowanie
Array|Array|Array|Array|Array|Array

DOI: 10.18544/PEDM-20.03.0008
Pediatr Endocrino Diabetes Metab 2014;21,3:95-100

Wpływ posiadania rodzeństwa – analiza elementów „teorii higienicznej” chorób przewlekłych u chorych na cukrzycę typu 1 w populacji regionu łódzkiego Teoria higieniczna i cukrzyca typu 1

Monika Żurawska-Kliś, Jędrzej Lesman, Iwona Pietrzak, Beata Mianowska, Agnieszka Szadkowska, Katarzyna Cypryk

Słowa kluczowe: cukrzyca typu 1, teoria higieniczna, rodzeństwo

Streszczenie

Wprowadzenie. W ostatnich latach nastąpił znaczny wzrost zachorowalności na cukrzycę typu 1. W związku z tym trwają liczne badania oceniające prawdopodobne przyczyny tego trendu. Niektóre z nich sugerują, że lepsze warunki higieniczne i brak kontaktu z mikroorganizmami mogą mieć znaczenie w tym zakresie, zwiększając ryzyko zachorowania u osób pierworodnych. Ponadto rodzeństwo może odgrywać istotną rolę w przekazywaniu patogenów, które poprzez stymulację układu immunologicznego mogą zapobiegać rozwojowi chorób atopowych i autoimmunologicznych, w tym takich jak np. cukrzyca typu 1. Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu posiadania rodzeństwa na zachorowalność na cukrzycę typu 1 wśród dzieci i dorosłych. Materiał i metody. Do badania włączono grupę 469 pacjentów z DM1, w tym 245 dorosłych oraz 224 dzieci. Dane zgromadzono na podstawie informacji zawartych w bazach danych Poradni Diabetologicznych. Analizie poddano wiek zachorowania na cukrzycę, płeć posiadanego rodzeństwa, liczbę oraz kolejność urodzenia. Wyniki. W analizowanej populacji 4,5% stanowili jedynacy, a 30,3% pacjentów pochodziło z rodzin wielodzietnych. W ocenianej grupie chorych na cukrzycę osoby pierworodne stanowiły 39,7% i odsetek ten był porównywalny do grupy osób zdrowych. Największy odsetek osób pierworodnych znalazł się w grupie pacjentów, którzy zachorowali w wieku powyżej 18 roku życia (45,1%), najmniejszy zaś w grupie pomiędzy 10 a 14 rokiem życia (29,1%) (p<0.05). Chorzy na cukrzycę typu 1 niebędący osobami pierworodnymi częściej posiadali starsze rodzeństwo o płci odmiennej. Wnioski. W grupie osób chorujących na cukrzycę typu 1 z obszaru województwa łódzkiego nie zaobserwowano przewagi liczebnej osób pierworodnych w porównaniu do grupy osób zdrowych. Zanotowano istotnie wyższy odsetek osób pierworodnych w grupie, która zachorowała po 18 roku życia w porównaniu do grupy, która zachorowała pomiędzy 10 a 14 rokiem życia.


Artykuł opublikowano w języku angielskim



szukanie zaawansowane »

Artykuł w bazach danych

DOI: 10.18544/PEDM-20.03.0008
PUBMED: zobacz

Podobne artykuły

Częstość występowania przewlekłych powikłań w zależności od wieku rozpoz ...

Grzyby drożdżopodobne w układzie pokarmowym u dzieci i młodzieży chorują ...

Leczenie rekombinowanym hormonem wzrostu dziewczynki z zespołem Turnera ...

Przejście chorych na cukrzycę typu 1 spod opieki pediatrycznej pod opiek ...

Zastosowanie metabolomiki w medycynie – wybrane przykłady dotyczące chor ...

Endokrynologia, Diabetologia i Choroby Przemiany Materii Wieku Rozwojowego

2018; 24, 2: 51-110
2018; 24, 1: 1-50
2017; 23, 4: 169-222
2017; 23, 3: 117-168
2017; 23, 2: 59-116
2017; 23, 1: 1-58
2016; 22, 4: 133-180
2016; 22, 3: 81-132
2016; 22, 2: 43-79
2016; 22, 1: 1-42
2015; 21, 4: 149-191
2015; 21, 3: 97-148
2015; 21, 2: 51-96
2015; 21, 1: 1-50
2014; 20, 4: 131-182
2014; 20, 3: 83-130
2014; 20, 2: 35-82